Jezuïtische beeldcultuur
De constellatie van beelden in de kerk maakt deel uit van een brede visuele cultuur waarbij Antwerpen, centrum voor de verspreiding van prentkunst, een prominente rol speelde als spil van artistieke productie. Door het publiceren van talrijke werken (heiligenlevens van jezuïeten, theologie, spirituele literatuur, enz.) namen de jezuïeten actief deel aan deze beeldcultuur. In de wetenschappelijke literatuur werd door menig auteur gewezen op de verwantschappen tussen prenten uit de jezuïtische beeldcultuur en de in de kerk aanwezige voorstellingen.
Eén van de werken van deze jezuïtische beeldcultuur is de Vita Beati P. Ignatii Loiolae (1609) dat het leven van Ignatius van Loyola verhaalt in 81 gravures. De afbeeldingen die gegraveerd waren door Jan Baptist Barbé en Cornelis Galle de Oude – (waarschijnlijk) naar tekeningen van Rubens – stonden model voor talloze voorstellingen van het leven van Ignatius. Het kanten vastendoek dat rond 1621 werd vervaardigd ter bedekking van het hoofdaltaar tijdens de vastentijd (omgevormd tot bekleding van de communiebank) is geheel geïnspireerd op de illustraties uit dit boek. Hetzelfde geldt meer dan een eeuw later voor enkele scènes op de lambrisering van de zijbeuken die het leven van Sint-Ignatius uitbeelden.